|
نـــــــــــــــــــــــــاژو وبلاگ شخصی شهـــــــلا صـــــادقــــــی
| ||
[ چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391 ] [ 8:32 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
شا ره که م پاوه هـــه تـــا شــه قــایـــق مــزیـــو کــــواوه هـــه تـــا وه ر گــنـــو جــه ئــا ته ژگـــاوه هــه تــا تــریـــفــه مـه ی جه هه ساراوه تــا قـــرئـــان وه نــی پــه ل هـور مــداوه هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پـــاوه هــــه تــــا بــــه ره زا شــنـــیــــــو کـواوه تــــا چـــوزه ریــــواو مـــزیــو خــــرگـــاوه تـــــا دل خـــــرپـــــیــــو لــــاو دلــــداراوه هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پـــاوه هــه تــا نـــازاری ســوب هــور مـــیـــزاوه تـــا کـــنـــاچـــی کـــه شا قــژ لا مـــداوه تــا ســـیـــروان مــلــو دلــی تــــاشــــاوه هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پــــاوه هــه تـــا مــه ســئــولــی وه ش بـدیا لاوه تــا مــیــهــر وه رزی خـــاسـا مـــه ی راوه تــا عـــه دالــه ت هـه ن جه ده م راسـاوه هـه ر ئـاوه دان بـی شاره که م پــــاوه پـه ی دلـسوزه کاش پـاوه جـای نه رمه ن په ری ناحه زاش ئـاتــه ژگـــاش گه رمه ن [ سه شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1391 ] [ 10:6 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
عشق یعنی مـــــادر ، صبر یعنی یک زن ، مهر یعنی دختر ، نور یعنی خواهر ! هرچه هستی ، عشق یا صبر ، مهر یا نور روزت مبارک
ئـــــــــه دا نورو چه مانه م ئه دا با خو گولانه م ئـــــــــه دا هازو زنگولان ئودانی یانه چـــولان وه خته ی زوروله ی بینه ی پرستـــارو شوانه م هه رتو یارمه تی و دانه ی پا گه رتی تا زوانم ئه دا روحو روانه م ئه دا باخو گولانه م ناژو ۱۳۷۵
[ شنبه بیست و سوم اردیبهشت 1391 ] [ 10:55 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
وه هاره شیته
وهاره شي ته ، ديري و ديوانه ويت ده ياري كه ره پاسه ر كه شانه
واچه به شه مال باوه رو سوزي ميزه ره ي وه روين لاوه رو به رزي
واچه به گولان سه ر بوران وه در كوچ كه رو زمسان ،به لو ئو سه فر
عازیزوه هاره ن ، سوزه ن هورامان گل سوسن ، شوبو ، برمه یو دیسان قه رمه ی سیروان می ،گذر لی تاشان شای شیرن وینه ، پاوه شار ماچان
هاژه ی وفراوان وپای سردی سنگ زردو سور مه ندران ، وهار ی وه ش رنگ
پاوه شار وه شه ن فه سلی وه هارش واچه به خه می! به رکه رو باره ش ناژو اردیبهشت ۱۳۹۱ [ چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1391 ] [ 10:54 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
دختر دانش آموزی صورتی زشت داشت. دندان هایی نامتناسب با گونه هایش، موهای کم پشت و رنگ چهره ای تیره. روز اولی که به مدرسه جدیدی آمد، هیچ دختری حاضر نبود کنار او بنشیند! نقطه مقابل او دختر زیباروی و پولداری بود که مورد توجه همه قرار داشت. او در همان روز اول مقابل تازه وارد ایستاد و از او پرسید:
از مهربانی و عشق در جوابش جمله ای گفت که موجب شد در همان روز اول، احترام ویژه ای در میان همه و از جمله من پیدا کند.
می توان به او اعتماد کرد و لذا کار به جایی رسید که برای اردوی آخر هفته همه می خواستند با او هم گروه باشند. او برای هر کسی نام مناسبی انتخاب کرده بود. به یکی می گفت چشم عسلی و به یکی ابرو کمانی و … به یکی از دبیران، لقب خوش اخلاق ترین معلم دنیا و به مستخدم مدرسه هم محبوب ترین یاور دانش آموزان را داده بود. آری ویژگی برجسته او در تعریف و تمجید هایش از دیگران بود که واقعاً به حرف هایش ایمان داشت و دقیقاً به جنبه های مثبت فرد اشاره می کرد. مثلاً به من می گفت بزرگترین نویسنده دنیا و به خواهرم می گفت بهترین آشپز دنیا! دیدنش رفتم و بدون توجه به صورت ظاهری اش احساس کردم شدیداً به او علاقه مندم. پنج سال پیش وقتی برای خواستگاری اش رفتم، دلیل علاقه ام را جذابیت سحر آمیزش می دانستم و او با همان سادگی و وقار همیشگی اش گفت:
از زیبایی صورتش در حیرتند. روزی مادرم از همسرم سؤال کرد که راز زیبایی دخترمان در چیست ؟
شادی را هدیه کن حتی به کسانی که آن را از تو گرفتند
و بخند که خدا هنوز آن بالا با تـوست...
[ سه شنبه نوزدهم اردیبهشت 1391 ] [ 8:39 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
ای معلم
روز معلم گرامی باد [ دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1391 ] [ 13:59 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
به خاطر تاخیر در به روز کردن وبلاگم از تمام دوستانی که زحمت کشیده اند و در طول این چند روز مراجعه نموده اند پوزش می طلبم امیدوارم مشکل خرابی سیستم اینترنتی ام هر چه سریعتر حل گردد تا درودی دیگر بدرود ناژو اردیبهشت نودو یک [ شنبه نهم اردیبهشت 1391 ] [ 11:57 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
..............................................................
................................................................. ..............................................................سكوت
جواو تونه به سكوت، فكره كانم سانسور مه كــه رو ترجمه درجوابت با سكوت، فكرم را سانسور مي كنم
ناژو بهار ۹۱
[ دوشنبه بیست و یکم فروردین 1391 ] [ 9:4 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
بهترین بخشش آن است که منتظر تشکر نباشی.
بهترین خصلت آن است که هیچ کس را نرنجانی.
بهترین قدردانی آن است که در عمل باشد نه در زبان.
بهترین شغل آن است که از انجامش لذت ببری.
بهترین هدف آن است که قابل دسترس باشد.
بهترین هدیه آن است که بدون توجه به ارزش آن و با محبت خالص اهدا شود.
بهترین انسان آن است که به مصلحت خدا معتقد باشد.
حالا یه کم فکر کنیم ببینیم کدام یک از بهترین ها را در خود داریم؟ اميدوارم بهترین باشيد
[ یکشنبه بیستم فروردین 1391 ] [ 12:44 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
نامه شگفت انگیز داستان کوتاهی که پیش روی شماست یک قصه جادویی است که حتما باید دو بار خوانده شود! به شما اطمینان میدهم هیچ خواننده ای نمیتواند با یک بار خواندن آن را رها کند! این نامه تاجری به نام پائولو به همسرش جولیاست که به رغم اصرار همسرش به یک مسافرت کاری میرود و در آنجا اتفاقاتی برایش می افتد که مجبور میشود نامه ای برای همسرش بنویسد به شرح ذیل …
برگرفته از وبلاگ داستان كوتاه *محسن سلیمانی
[ دوشنبه چهاردهم فروردین 1391 ] [ 13:56 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
سال نو بر تمام دوستان عزیزی که در سال نود من را با نظرات ٰپیشنهادات و نقدهای خوب و سازنده خوشحال و راهنمایی کردند، گرامی باد امیدوارم سال خوبی داشته باشید اگر بارگران بودیم رفتیم هرچند مهربان بودیم رفتیم جه ژنی نوروزتان پیروز [ یکشنبه بیست و هشتم اسفند 1390 ] [ 21:0 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
چهارشنبه سوري، يک جشن بهاري است که پيش از رسيدن نوروز برگزار مي شود. مردم هورامان آخرين سه شنبه سال خورشيدی را با بر افروختن آتش و پريدن از روی آن به استقبال
نوروز می روند.
مردم در اين روز برای دفع شر و بلا و برآورده شدن آرزوهايشان مراسمی را برگزار می کنند که
ريشه اش به قرن ها پيش باز می گردد. (پيروزي كاوه بر ضحاك)
مراسم ويژه آن در شب چهارشنبه سوري صورت می گيرد برای مراسم در گوشه و کنار کوهاي سر
به فلك كشيده پاوه (جاده كمر بندي دره نيشه )نيز جوانان و بچه ها آتش های بزرگ می افروزند و از
روی آن می پرند و ترانه هاي محلي مي خوانند و با پوشش لباسهاي سنتي و محلي بر تن و
برگذاري مراسم رقص و پايكوبي بهاين "سور "كه در زبان و ادبيات فارسي و برخي گويش هاي ايراني
به معناي "جشن"،"مهماني"و "سرخ" آمده است مي پردازند ،
درگذشته نه چندان دور تمام مردم اين شهر با خاكستر در گوشه گوشه ي پشت بام خانه
هايشان آتش مي افروختند ، هنوز شعله هايي از اين آتش را برروي بعضي از پشت بام ها ي شهر
مي بينيم و جوانان و نوجوانان در شهر با آتش بازي و جشن و شادي اين روز از سال را جشن
مي گيرند
[ سه شنبه بیست و سوم اسفند 1390 ] [ 13:30 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
درسهاي كلاس اول را دارم دوست بابا آب داد ، كـــــــار اوست هميشه شيما به من مي گويد چرا به من نداد بابا آب را ؟ چرا اصلا خدا به من نداد بابا ؟! چرا مادر گريست در جواب مــا من نمي نويسم بابا آب را تا خودش روزي شود از در پيدا چرا ، آخر چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چرا هاي ديگري كه در ذهن كوچك شيما سبز شد همچون درخت تنومندي بر زمان و عرض شد ريشه ي مهر بر دل مادر گذاشت پدر درخت غم را برايمان كاشت ؟!!!!! چرا آن مرد آمد ؛ ولي بابا نيامد ؟!! چرا آن مرد در باران آمد ولي بـــا بـــا حتي در باران هم نيامد !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! چرا اسد داس دارد ولـــي من آه دارم چرا كوكب خانم در خانه اش هميشه ميهمان است ولــــي خانه ي ما ،هميشه مادر گريان است من كلاس اول نوشتم بـــابـــــا ولي او مي نويسد ، بيــــا بــــــا بــــا من آن روزها نوشتم ما مان دل بزرگي دارد همچون آسمان شيما فريادي كشيد ش بر سر مامان هم مـــادر است هم پـــدر دوستت دارم مادر ، اي فرشته ي من اي بهترين ياور ،
ناژو زمستان ۹۰ ۸ مارس روزجهاني زن بر تمام زنان ديارم گرامي باد [ پنجشنبه هجدهم اسفند 1390 ] [ 9:16 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
بۆو نمهنمو وارانی و عهترو بهرزهڵنگ و چنوری، تهمامو كهشهكهيش گرتهبێ. ئاتهشگایچ مێزه ره ی ته مینش بینابێ. سهرو توهنێوهنه روه و پاوه ی نشتانێره. مه دَيه ونه داندانه ی جه يانه كان چراويشان ڕۆشنه بیێنه. شارێوه كه كه وته ن به ينو ئی كه ش و كۆ و كه مه ره سه ختيه و پێسه و زه نجيری ده ور تا ده ورش گيرياينه ره. هه ر ئينه ن كه هيچ بێگانێوه نمه تاوۆ لێ فه رهه نگيشه نه كه م ترين دزه كه رۆ. زه رده شاهۆوه پڕا، نه ها گه له جه دورۆ ئه ومه گۆره كێ په شته و سه ره و يۆينه قه تارشان بينان و كه وتێنێ شۆنه و شوانه ی و ته په كه نه ئه ومێ واری. كه مكه م ده نگو باڕه باڕو مه يه كان و زه نگۆڵه و مليشان نزيك و نزيكته ر مه وۆوه. بۆو پشكه ڵه كانيچشان به ڕاحه تی مه ی سه رو هانه قوڵقوڵه ی. ژه نێ به سه تڵ و ده به كانو ده سيشانۆ ڕه مای ده مو گه له يوه. ده نگو هۆره و كه شه وانێوه جه دوره وه مه ي: (جا ئارۆ ڕام كه وته گيان كۆنه هه وارا نه سه ذای بوڵبوڵ نه ده نگو يارا)
كه به ده رو ده شت و ئی كه ش و كۆيه ره موانۆ. ئێمه چن سه رێ حه يوانمان هه ن. ئهذام په ی دانه دانه و بز و مه يه كان نامێوه ش نياينه. (قرانێ، بزه كوڵه، بزه پۆشه، زنگوڵه پا) خه ريكو دۆشه و قرانێ نه. ئه ي خودَا دۆت بڕيۆ. قرانێ پشكه ليش كه ردێ لێ شۆته كه ی. دماو ئينه يه كه مه ی ياری ئه دَانمان دامان، نانێ وێمانێ مه ورمێ په ی شوانه ی (ماڵاوا) چه نی كه مێوه كه رێ و سۆڵه كێ. وێچمان چایمان ده م كه رده ن و كه ره و سۆڵه كێوه فرێمان وارد. زه وڕۆڵێ جه مێ بيێنه ی بانه وركانه ی. چن كوڕ و كناچێ هه م سن و ساڵێ وێمان (هه ڵوه هه ڵێ) يانی (ياركه شی) مه كه رمێ. كێ شه تاو كێ شۆڕش؟! كێ سه ركاو كێ هه راڵه؟! و... خولاسه دماو ياركه شيمان گه مه كريا (قوله شۆڕِانی، هاتم هاتم، يا كلاَوفڕانكێ يا قه مچانی) شه رته و ئه سڵی ئی گه مانه ئينێنه هه ر كه س كه باختش كوڕه كێ يه كترينی مه گێران (قه ڵاَدوشانی) كناچه كێچ به توه نه و قه مچانێ (رنه و لێسێ) ئه وی مدَان. مه عمووله ن هه ر جه ئيسه وه چنه يانێوه زوته ر جه كوڵڵی بار مه كه ران ئه و كه ش په ی هه واره كانو ويميری، بانو پوينه ی و هانه ساو. سه وه ی زه مانه و سه رگوڵێ و هه وراميه نه. هه ورام ته نيا كوڕو يانه ين، براو حه فت واڵاَن. ئێشه و شه وه و خه نه به ندَانو هه ورام و سه رگوڵێن. جه يانه و زه مايه نه چن ژه نێ كه ميان پيره كێشان خه نێ مه گێرۆوه و ته عارفو مه ردمی مه كه رۆ و وه ڵێ كوڵڵ چێوه ينه مه گێرۆ ده س و پاو وه يوێ. ماباقی خه نه كێ كناچێ مه گێراش په نجانشان و لێ ده سانشان و پيره ژه نه كێچ مدَانێش ئه و قژانشان. ليباسێشان ئه وردێنێ په ی سه رگوڵێ و كه ردێشان وه رش. گجي و كوا و سخمه و سه لته و چه تفه و ليره ی تلاَ كوڵڵ كريا وه رو وه يوێ و چه پڵه ڕێزان و مواره ک بۆ و مواره ک بۆ. سه رگوڵه جه شه رمی سه رو گپاش بيه ن دانه هه نار. سۆحی زو ئه دَام ئێمه ش هۆرزنه يمێ، واتش زوكه ردێ تا ئامادَێ بيمێ بلمێوه په ی ويميری. لێ يه غدَانه كه ينه گجيێوه ش به ر ئۆرد، گرتش وێشه ره، دماوه ماچۆ شه تاو دابۆ لاوه ره چه من بيه رده ن ها ئی گجيو ئه منه كه ره نه. ئه منيچ جه وه شيه نه نزانێنێ چێش بواچو. گجي وه يوی ئه دَايم كه ردمه نه كه مه ی دڕيان و لێ يه غدَانه كه يچه نه كه مه يش چڕچ بيه ن. وه شيه نه كه ردم وه رم تۆزه ی درێژه ن. ماچو بدَه تا به نێوه ش چه نه گيرو. واتم نه ئه دَا پاڵاَی قونرێ مه كه رو پام مه وۆ ڕێكم. وه شيه نه پام ئه و زه مينی نه گنێ. دوێ يه رێ ده ورێم دايوه، ئه دَام پارهامنێ په ی هێرشی چۆخۆڕانكش ڕێسته بێ و هيته ی كڵاشێش چنيێ بێنێ. كه ردێما وه رو هێرشی و ئه من و هه تاوه بێ قسه كه وتيمێ وه رو ئه دَايم روه و ويميری. ده سو براكه يمان گرتمان و لوه يمێ رانه. چنهجارێ مدره يمێ و په ي وێمان هۆرپڕكێمان كه رده. نزيكێ كه پره كان كه بيه يمێوه ده نگو زوڕنا و ده هۆڵ و گۆرانی و چه پڵه ڕێزانی كه شه كێش ئه وردێنێوه جواو. حه يف كه ئێمه تايفه و وه يوێنم. يانه و وه يوێچ ساكت و بیده نگ وباسه ن. وه لێم بێدزيو ئه داكانمانه نه نزيكێ كه پره كانو يانه و زه مای بيێنمێوه و گۆشێوه نه چن كناچه هه م سنو ساڵه كانو وێمان نشتێنمێره و ته ماشاو هۆرپڕكێ مه كه رمێ.
وه ختو نانو نيمه ڕۆيه ن. قاوله مێ گه ورێ مسینه سه رو ئه يریه نه ئه ورده شان واری. بۆو ئاووگۆشتی و هه ڵوان ته مامو كه شيش گرته نه ره. سينی مسی دانه دانه جوانه كێ سه رو سه ريشانه نه ئه وردێشان. هه ر يه رێ يا چوار كه سێ منيان لێ سينی و په ی پياكان. نانه ی وێمانێ و دۆی تازه جا كێ متاوۆ بويه رۆ چی چاشته وه شێ. حه تا ئه گه ر قه ترێوه ش بگنۆره لێ ده سانمان زوانش پۆره مه ورمێ. ئه دَام نانه كێش نيا سه رو پايشه وه و كه رده ش تريت په يمان، به له زه تێوه خاس واردمان. دماو نانو نيمه ڕۆی هه مباز ده نگو ده هۆڵ و چه پڵه ڕێزانی شروع بی و گۆرانی و تفه نگێ مه ته قنان. نزيكو بانگو عه سری يانه و زه مای پيه یوه مه كيانان يانه و وه يوێ ئيجازه گێرۆ بيان شۆنه و وه يوێ. جه بانه وڕكانه ينه ئه ومێ سه ره وچێری كه پره و يانه و مامۆيم نه ها له و هانه قوڵقوڵه ينه. چراوتۆڕه، چراو ئينگليسيه، مه نگه ڵه و ئه سفه نێ، ئاينه و... نه ها جه دوره و ئه ومه ی. پير و جوان شۆنه و زه مايوه تاكه براو حه فت والاَن. ئۆجاخه و يانه گه وران به چه پڵه رێزان نه ها ئه ومێ. هه ورام جوانێوه وه ش په نه كه وته ی جوانخاس، سه رو يابوه چه رمه كه يوه به گوڵه نگه كاموه ينه زه رد و سوره رازيانه وه پێسه و لامپی مه گڕۆ. ڕه سم ئينه نه وه ڵێ ئينه يه وه يوه به ی، كوڕه ی جوان يا كناچێوه عازه وه ملۆ وه رو به ره كه ی مه گێرۆ، ده روه ژه نانه ش گه ره كه ن. هيوا زرنگيش كه رد و كه وت وه ڵێم. كاك ته وفێق بابه و زه مای دوه قه رانيه یوه ش دا په نه. دوه د ه سماڵه تۆڕێ ڕه نگيێشان ده ی سه ره و سه رگوڵێره، سوارو ئه سپی بيه به خه ير په ی يانه و به ختێش. ده نگو قله و چه پڵه ڕێزانی مه ردمی روه و سه ره وكی بيێوه. بانه و ركانه ی چه پڵه ڕێزان، ده هۆڵ و دمه ک و شمشاڵ و ده ف، ئه ی ماشه ڵڵا چن زه ماو نه ی وه شه نه. لێبه ره و يانه و زه مايه نه ژه نی و پيای مدره ينێره و شاواشو سه رو زه ما و وه يوێ مه كه ران. كه ڵه شێر، سابونی عه تری، نوقڵ و شوكلات، پوڵه ورده، تمه ن،دوه تمه ن و...) كوڕی عازاش گه ره كه ن سابونی عه تری گێرۆوه يا پوڵ بێزۆوه.
وه يوه كێ ئه ومه، قه ومێش چه نيش ميان. يانه و زه مای په ی مێمانه كان نانه چه ورێشان به ڕوه نی حه يوانی وه شه كه ردێنێ و لێ ژه ن و پيايه نه مه گێلنان. خوڵكه و مه ردمی مه كه ران كه سفره بياوانێره و چاشتی بوه ران، ئينه ڕه سمه ن. دماو چنَ ده یێقه يه ره قه ومێ وه يوێ هۆرمێزانێ و مه لان. ره سمه يوه ته ر هه ن كه جه يانه و وه يوێنه تا يه رێ روێ مشيۆ چاشتی به عنوانو (زه ماخوان) بكيانان يانه و زه مای په ی (وه يوێ و زه مای) (پلاَو و خۆرشت، هێڵه و ڕوه ن، هه ڵوا، قه يماخ و...) دوێ ڕوێ دماو زه ماونێ جه يانه و وه يوێنه ته شته ی پشيێ كريێنێ و مه كياناشان په ی يانه و زه مای په ی رۆو ديدَه ن و زه ماونه. مامۆژه نێم په ی من ماچۆ لوه وێت ئامادَه كه ره بلی په ی له و سه رگوڵێ و پشيه كان چه نی ئي ژه ن و پيايه به ري. لوان وه رو ئه ينه ی و وێم وه ش كه رد. جه په شته و سه ره يمه نه يۆ به ته مامو قودره تيش گێسێش كێشان. چه نی ئێشی قيچێوه م كه رد و به ده نگ و هاواره كه و وێم وه رمه نه چڵه كيانێره. هه تاوه نه! ماچو - هۆرزه ته مه ڵ زه رده شاهۆوه پڕا. گه له ئه ومه ن.
ناژو بهار ۸۶
[ چهارشنبه دهم اسفند 1390 ] [ 9:29 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
ای قطار راهت را بگیر و برو!!
ئي قه تار راو ويت گيرو له وه !! نه كه ش تاقه ت و ره ژ ه يش هه ن ، نه ريز عه لي گه جي ش زياده ن !!!! ئي ته ر هيچ چيوه ي نه مه نه ن سه رو يا گه ي ويشه نه
ناژو اسفند نود
[ سه شنبه دوم اسفند 1390 ] [ 8:53 ] [ شهــــلا صــــادقـــی ]
|
درباره وبلاگ  شروع يك روز نو مبارك و شين، ش .ش حرف آغاز شادي است آنجا كه نام كوچك من آغــــاز شد حكايت است كه روز 1 بهمن هزار و سيصد و ... در ديار سرسبز هورامان چشمم به جمال دنيا باز شد، هميشه كوههاي سربه فلك كشيده اي را كه زنجير وار شهرم را زنداني كرده اند در مصرع هاي شعرم جا مي كنم عاشق طبيعت هستم ، بهار را به خاطر سرسبزي و خوش رنگي و زنده شدن طبيعت دوست دارم و خزان پاييز را به سفيدي و بي روحي زمستان ترجيح مي دهم ، در هر زمان و هركجاي دنيا كه باشم از طبيعت اطراف لذت مي برم. رشته ي تحصيلي ام علوم اجتماعي است با زبان مادريم هورامي وگاهي فارسي مي نويسم عاشق طنزو شادي ام و بزرگترین آرزویم ، فقرزدايی از غــــــــم است shamal1379@gmail.comجيميل من | |
.JPG)
