وبلاگicon
نـــــــــاژو

نـــــــــاژو
خێر به یدێ وبلاگ شخصی شهـــــــلا صـــــادقــــــی
لینک دوستان
سلام دوستان عزیز و همراهان همیشگی وبلاگ ناژو

ممنون که با نظرات خود بنده را همراهی می کنید

دو ماهی بود که به روز نشده بودم

ممنون از تمام دوستانی که سوال میکردن علت غیبتم را ، و با پیام های خود بنده را به ادامه راه تشویق

می کنند

علت فقط  نداشتن وقت است راستش این روزا وقت کم میارم

و بیشتر تمرکزم را برای نوشتن رمانی گذاشته ام که سالیان سال فکر و ذهنم را مشغول کرده

امیدوارم که به زودی به پایان خوش خودش برسه و بتوانم دوباره به روز شوم

تا درودی دیگر

[ سه شنبه هفدهم تیر 1393 ] [ 23:48 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]
 

حلول ماه مبارک رمضان، ماه رحمت و برکت و غفران مبارک باد.

 

ماه رمضان آمد و تمرین صبوری / هنگام دعای سحر و رزق سحوری
برخیز که از قافله راز نمانیم / حیف است نیابیم در این جمع حضوری

 

 

[ یکشنبه هشتم تیر 1393 ] [ 20:48 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]


.
.
روز پدر
.
خدایـــا !
به بزرگیـــــت قســـم …


توعکس های دست جمعی …
جای هیچ
پـــــدر و مـــــادری رو خــالی نذار …


آمیـــــن
 

روز پدر

 

 

فرزندم این یادت نره

پدر مثل خودکار می مونه
شکل عوض نمی کنه
ولی یه دفعه می بینی که نمی نویسه


مادر مثل مداد می مونه
هر لحظه تراشیده شدنشو می بینی
تا اینکه تموم می شه
.
.
.
پدر؛ تکیه گاهی است که بهشت زیر پایش نیست
اما همیشه به جرم پدر بودن باید ایستادگی کند؛
و با وجود همه مشکلات, به تو لبخند زند تا تو دلگرم شوی
که اگر بدانی … چه کسی ،
کشتی زندگی را از میان موج های سهمگین روزگار به ساحل آرام رویاهایت رسانده است؛
“پدرت”را می پرستیدی …
.
روز پدر 

همسر عزیزم روزت مبارک

[ چهارشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1393 ] [ 22:34 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]
خدایا یاری می طلبم

 

از من دعوت شد

 به همکاری و همیاری در احیاء طبیعت پاوه برم

 

نمــــــــــــــی دانم

به کدامین ندا ، به کدامین  نگاه و کدامین  صدا به کجا بروم ؟؟؟؟؟؟؟!!

تا بتوانم احیا کنم دوباره جوانان شهرم را

من طببیعت زیبا را با جوانان سالم شهرم 

 جوانان پاک شهرم می خواهم  وگرنه

چمن مصنوعی هم می تواند دل یک کودک را شاد کند

و لحظاتی را در پارک بروی چمن بازی کند

من

وقتی لاله های واژگون شاهو را می خواهم

که جوانان شهرم با افتخار سر بلند و سر افراز راه روند

و تنومند پا بر کوه و کمر نهند

من

کوههای پاوه را با جوانان استوارش می خواهم

 

نه مست و بــــــــــی قرار

  

  خدایا کمک کن مرا

 

[ پنجشنبه هجدهم اردیبهشت 1393 ] [ 22:21 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

 

 

بۆو نمه‌نمو وارانی و عه‌ترو به‌رزه‌ڵنگ و چنوری، ته‌مامو كه‌شه‌كه‌يش گرته‌بێ. ئاته‌شگایچ مێزه ره ی ته مینش بینابێ. سه‌رو توه‌نێوه‌نه روه و پاوه ی نشتانێره. مه دَيه ونه داندانه ی جه يانه كان چراويشان ڕۆشنه بیێنه. شارێوه كه كه وته ن به ينو ئی كه ش و كۆ و كه مه ره سه ختيه و پێسه و زه نجيری ده ور تا ده ورش گيرياينه ره. هه ر ئينه ن كه هيچ بێگانێوه نمه تاوۆ لێ فه رهه نگيشه نه كه م ترين دزه كه رۆ. زه رده شاهۆوه پڕا، نه ها گه له جه دورۆ ئه ومه گۆره كێ په شته و سه ره و يۆينه قه تارشان بينان و كه وتێنێ شۆنه و شوانه ی و ته په كه نه ئه ومێ واری. كه م‌كه م ده نگو باڕه باڕو مه يه كان و زه نگۆڵه و مليشان نزيك و نزيكته ر مه وۆوه. بۆو پشكه ڵه كانيچشان به ڕاحه تی مه ی سه رو هانه قو‌ڵقوڵه ی. ژه نێ به سه تڵ و ده به كانو ده سيشانۆ ڕه مای ده مو گه له يوه. ده نگو هۆره و كه شه وانێوه جه دوره وه مه ي:

(جا ئارۆ ڕام كه وته گيان كۆنه هه وارا                نه سه ذای بوڵبوڵ نه ده نگو يارا)

كه به ده رو ده شت و ئی كه ش و كۆيه ره موانۆ.

ئێمه چن سه رێ حه يوانمان هه ن. ئهذام په ی دانه دانه و بز و مه يه كان نامێوه ش نياينه. (قرانێ، بزه كوڵه، بزه پۆشه، زنگوڵه پا) خه ريكو دۆشه و قرانێ نه. ئه ي خودَا دۆت بڕيۆ. قرانێ پشكه ليش كه ردێ لێ شۆته كه ی.

دماو ئينه يه كه مه ی ياری ئه دَانمان دامان، نانێ وێمانێ مه ورمێ په ی شوانه ی (ماڵاوا) چه نی كه مێوه كه رێ و سۆڵه كێ. وێچمان چایمان ده م كه رده ن و كه ره و سۆڵه كێوه فرێمان وارد. زه وڕۆڵێ جه مێ بيێنه ی بانه وركانه ی. چن كوڕ و كناچێ هه م سن و ساڵێ وێمان (هه ڵو‌ه هه ڵێ) يانی (ياركه شی) مه كه رمێ. كێ شه تاو كێ شۆڕش؟! كێ سه ركاو كێ هه راڵه؟! و... خولاسه دماو ياركه شيمان گه مه كريا (قوله شۆڕِانی، هاتم هاتم، يا كلاَوفڕانكێ يا قه مچانی) شه رته و ئه سڵی ئی گه مانه  ئينێنه هه ر كه س كه باختش كوڕه كێ يه كترينی مه گێران (قه ڵاَدوشانی) كناچه كێچ به توه نه و قه مچانێ (رنه و لێسێ) ئه وی مدَان.

مه عمووله ن هه ر جه ئيسه وه چنه يانێوه زوته ر جه كوڵڵی بار مه كه ران ئه و كه ش په ی هه واره كانو ويميری، بانو پوينه ی و هانه ساو.

سه وه ی زه مانه و سه رگوڵێ و هه وراميه نه. هه ورام ته نيا كوڕو يانه ين، براو حه فت واڵاَن. ئێشه و شه وه و خه نه به ندَانو هه ورام و سه رگوڵێن. جه يانه و زه مايه نه چن ژه نێ كه ميان پيره كێشان خه نێ مه گێرۆوه و ته عارفو مه ردمی مه كه رۆ و وه ڵێ كوڵڵ چێوه ينه مه گێرۆ ده س و پاو وه يوێ. ماباقی خه نه كێ كناچێ مه گێراش په نجانشان و لێ ده سانشان و پيره ژه نه كێچ مدَانێش ئه و قژانشان.

ليباسێشان ئه وردێنێ په ی سه رگوڵێ و كه ردێشان وه رش. گجي و كوا و سخمه و سه لته و چه تفه و ليره ی تلاَ كوڵڵ كريا وه رو وه يوێ و چه پڵه ڕێزان و مواره ک بۆ و مواره ک بۆ. سه رگوڵه جه شه رمی سه رو گپاش بيه ن دانه هه نار.

سۆحی زو ئه دَام ئێمه ش هۆرزنه يمێ، واتش زوكه ردێ تا ئامادَێ بيمێ بلمێوه په ی ويميری. لێ يه غدَانه كه ينه گجيێوه ش به ر ئۆرد، گرتش وێشه ره، دماوه ماچۆ شه تاو دابۆ لاوه ره چه من بيه رده ن ها ئی گجيو ئه منه  كه ره نه. ئه منيچ جه وه شيه نه نزانێنێ چێش بواچو. گجي وه يوی ئه دَايم كه ردمه نه كه مه ی دڕيان و لێ يه غدَانه كه يچه نه كه مه يش چڕچ بيه ن. وه شيه نه كه ردم وه رم تۆزه ی درێژه ن. ماچو بدَه تا به نێوه ش چه نه گيرو. واتم نه ئه دَا پاڵاَی قونرێ مه كه رو پام مه وۆ ڕێكم. وه شيه نه پام ئه و زه مينی نه گنێ. دوێ يه رێ ده ورێم دايوه، ئه دَام پارهامنێ په ی هێرشی چۆخۆڕانكش ڕێسته بێ و هيته ی كڵاشێش چنيێ بێنێ. كه ردێما وه رو هێرشی و ئه من و هه تاوه بێ قسه كه وتيمێ وه رو ئه دَايم روه و ويميری. ده سو براكه يمان گرتمان و لوه يمێ رانه. چنه‌جارێ مدره يمێ و په ي وێمان هۆرپڕكێمان كه رده. نزيكێ كه پره كان كه بيه يمێوه ده نگو زوڕنا و ده هۆڵ و گۆرانی و چه پڵه ڕێزانی كه شه كێش ئه وردێنێوه جواو. حه يف كه ئێمه تايفه و وه يوێنم. يانه و وه يوێچ ساكت و بی‌ده نگ وباسه ن. وه لێم بێ‌دزيو ئه داكانمانه نه نزيكێ كه پره كانو يانه و زه مای بيێنمێوه و گۆشێوه نه چن كناچه هه م سنو ساڵه كانو وێمان نشتێنمێره و ته ماشاو هۆرپڕكێ مه كه رمێ.

 

وه ختو نانو نيمه ڕۆيه ن. قاوله مێ گه ورێ مسینه سه رو ئه يریه نه ئه ورده شان واری. بۆو ئاووگۆشتی و هه ڵوان ته مامو كه شيش گرته نه ره. سينی مسی دانه دانه جوانه كێ سه رو سه ريشانه نه ئه وردێشان. هه ر يه رێ يا چوار كه سێ منيان لێ سينی و په ی پياكان. نانه ی وێمانێ و دۆی تازه جا كێ  متاوۆ بويه رۆ چی چاشته وه شێ. حه تا ئه گه ر قه ترێوه ش بگنۆره لێ ده سانمان زوانش پۆره مه ورمێ. ئه دَام نانه كێش نيا سه رو پايشه وه و كه رده ش تريت په يمان، به له زه تێوه خاس واردمان. دماو نانو نيمه ڕۆی هه مباز ده نگو ده هۆڵ و چه پڵه ڕێزانی شروع بی و گۆرانی و تفه نگێ مه ته قنان.

نزيكو بانگو عه سری يانه و زه مای پيه یوه مه كيانان يانه و وه يوێ ئيجازه گێرۆ بيان شۆنه و وه يوێ. جه بانه وڕكانه ينه ئه ومێ سه ره وچێری كه پره و يانه و مامۆيم نه ها له و هانه قوڵقوڵه ينه. چراوتۆڕه، چراو ئينگليسيه، مه نگه ڵه و ئه سفه نێ، ئاينه و... نه ها جه دوره و ئه ومه ی. پير و جوان شۆنه و زه مايوه تاكه براو حه فت والاَن. ئۆجاخه و يانه گه وران به چه پڵه رێزان نه ها ئه ومێ. هه ورام جوانێوه وه ش په نه كه وته ی جوانخاس، سه رو يابوه چه رمه كه يوه به گوڵه نگه كاموه ينه زه رد و سوره رازيانه وه پێسه و لامپی مه گڕۆ. ڕه سم ئينه نه وه ڵێ ئينه يه وه يوه به ی، كوڕه ی جوان يا كناچێوه عازه وه ملۆ وه رو به ره كه ی مه گێرۆ، ده روه ژه نانه ش گه ره كه ن. هيوا زرنگيش كه رد و كه وت وه ڵێم. كاك ته وفێق بابه و زه مای دوه قه رانيه یوه ش دا په نه. دوه د ه سماڵه تۆڕێ ڕه نگيێشان ده ی سه ره و سه رگوڵێره، سوارو ئه سپی بيه به خه ير په ی يانه و به ختێش. ده نگو قله و چه پڵه ڕێزانی مه ردمی روه و سه ره وكی بيێوه. بانه و ركانه ی چه پڵه ڕێزان، ده هۆڵ و دمه ک و شمشاڵ و ده ف، ئه ی ماشه ڵڵا چن زه ماو نه ی وه شه نه. لێبه ره و يانه و زه مايه نه ژه نی و پيای مدره ينێره و شاواشو سه رو زه ما و وه يوێ مه كه ران. كه ڵه شێر، سابونی عه تری، نوقڵ و شوكلات، پوڵه ورده، تمه ن،‌دوه تمه ن و...) كوڕی عازاش گه ره كه ن سابونی عه تری گێرۆوه يا پوڵ بێزۆوه.

وه يوه كێ ئه ومه، قه ومێش چه نيش ميان. يانه و زه مای په ی مێمانه كان نانه چه ورێشان به ڕوه نی حه يوانی وه شه كه ردێنێ و لێ ژه ن و پيايه نه مه گێلنان. خوڵكه و مه ردمی مه كه ران كه سفره بياوانێره و چاشتی بوه ران، ئينه ڕه سمه ن. دماو چنَ ده یێقه يه ره قه ومێ وه يوێ هۆرمێزانێ و مه لان.

ره سمه يوه ته ر هه ن كه جه يانه و وه يوێنه تا يه رێ روێ مشيۆ چاشتی به عنوانو (زه ماخوان) بكيانان يانه و زه مای په ی (وه يوێ و زه مای) (پلاَو و خۆرشت، هێڵه و ڕوه ن، هه ڵوا، قه يماخ و...) دوێ ڕوێ دماو زه ماونێ جه يانه و وه يوێنه ته شته ی پشيێ كريێنێ و مه كياناشان په ی يانه و زه مای په ی رۆو ديدَه ن و زه ماونه. مامۆژه نێم په ی من ماچۆ لوه وێت ئامادَه كه ره بلی په ی له و سه رگوڵێ و پشيه كان چه نی ئي ژه ن و پيايه به ري.

لوان وه رو ئه ينه ی و وێم وه ش كه رد. جه په شته و سه ره يمه نه يۆ به ته مامو قودره تيش گێسێش كێشان. چه نی ئێشی قيچێوه م كه رد و به ده نگ و هاواره كه و وێم وه رمه نه چڵه كيانێره.

هه تاوه نه! ماچو

- هۆرزه ته مه ڵ زه رده شاهۆوه پڕا. گه له ئه ومه ن.

 

 ناژو

بهار ۸۶

 

 

 

[ شنبه سیزدهم اردیبهشت 1393 ] [ 9:29 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]
رژیم گرفته ام !

دیگر به خودم قول داده ام غصه نخورم

و تا ابد در رژیم باشم

ره ژیمه م گه رته ن

قوله م دان به ویم تا ده نیا ده نیان خه فه ته ی نوه روو

ناژو اردیبهشت ۹۳

[ پنجشنبه یازدهم اردیبهشت 1393 ] [ 19:6 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

 

خوشحالم كه مرد نيستم

 

چون

هيچگاه در حق كسي نامردي نمي كنم

 

[ یکشنبه هفتم اردیبهشت 1393 ] [ 12:37 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

آیا واقعا فرهنگ رانندگی در این شهر .........   

 

روز بدون خودرو، روزی ماندگار در تاریخ پاوه / + گزارش تصویری

 

 

 

 

 

 

 

 

آیا تا حالا فکر کرد ه اید این همه خسارت جانی و مالی ، دیر رسیدنها ، ترافیک ، شلوغی شهر و .......

تصادفات در شهر ما  نتیجه چیست؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

مگر چه کارهایی  باید کرد تا این تصادفات کاهش یابد؟این همه افزایش جرایم،اجباری کردن قوانین از کمر بند گرفته تا ایربک،این همه گشت پلیس و پیام بازرگانی ولی باز هم افزایش تلفات و خسارت را داریم.من فکر می کردم این همه خسارت نتیجه بد راندن ما ایرانیان است.اما الان قبول نمی کنم این خسارتها فقط نتیجه بد رانندگی کردن ما است.زیرا در دنیا مردمی هستند که بسیار بد تر از ما می رانند اما بسیار کمتر از ما تصادف دارند.اگر در اتو بانها ،جاده ها ویاخیابانهای هند رانندگی کرده باشید می بینید که همه باهم حرکت می کنند از عابر پیاده،کالسکه،

حیوانات وحشی و اهلی گرفته تا موتورسواران، دوچرخه سواران ،همه جور خودرو. قوانین هم که تعطیل ؛سبقت از چپ ور است معنا نداره .از کمربند ایمنی، محدودیت سرعت و گشت پلیس هم خبری نیست. اما به ندرت می توان تصادفی دید یا

پر خاشگری دو راننده را مشاهده کرد.

حالا من این سوال برایم پیش آمده :آیا این همه تصادف و خسارت نمی تواند علت روحی و روانی داشته باشد؟.

وقتی در جاده های شهر خودمان مشغول رانندگی هستیم و می بینم مثلا درب باک بنزین یا درب خودرویی کامل بسته نشده،سعی میکنیم با بوقی، چراغی یا علامت دستی طرف را متو جه کنیم اما دریغ از لحظه ای درنگ در

پشت     (ترافیک میدان مولوی تا خیابان تکیه )

یا تحمل دقایقی از ترافیک،

موندن تو ترافیک یا تحمل یک بوق

یا نه اینکه ، یک بنده خدایی ناآگاه از کنارما رد بشه و خدایی نخواسته از ما سبقت بگیره ................

وا ویلا بوق بوق بوق

دیگه اصلا مهم نیست کسی خوابه ، تو خونه ای مریضی هست و و .................

حالا جدا از مشکلات خیابان های شهر پاوه و متاسفانه عرض کم این خیابونها ،

پارک بی معنا و بی دلیل اتومبیلهای شخصی که شبانه روز اگر بخواهیم آمار بگیریم از مسیر میدان شهدا تا میدان مولوی چند صد دستگاه اتومبیل پارک کرده اند و خیلی از وقت ها متاسفانه مغازه دارها و کسبه ای که فقط برای رسیدن به محل کار این اتومبیل ها را پارک میکنند و باعث این چنین ترافیک هایی میشوند

و اون وقت خیلی از ما ادعا میکنیم که فرهنگ رانندگی ما .................است

خودتون قضاوت کنید

 پاوه امروز قرار بود که بدونه خودروی شخصی باشه ؟!

کی به وعده هاش عمل کرد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چه کسانی مسیر کار تا خانه را پیاده رفتن  یا برعکس

چه کسانی برای  زیبا تر شدن پاوه با این شعار موافق بودند

و چه کسانی برای پاوه ی بدون خودرو  تلاش کردند

 

ناژو فروردین ۹۳

 

[ دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393 ] [ 19:43 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

تمام شکست هایم را به مزایده گذاشته ام ، چه کسی می خواهد  رمز برخاستن رابخرد  ؟!

********************

[ دوشنبه بیست و پنجم فروردین 1393 ] [ 17:59 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

دنگی دلی هه ژارم بو ، چه نگ ده ری هاورد

 

تاری سوزی هاوارم بوو ،

 

ئیستا که سازی دلم

به فرمسکی چاوکانم دیاری ئه دا

پیم خوش نیه نگایکی بی مرحبا

 

 

[ جمعه هشتم فروردین 1393 ] [ 13:54 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

همیشه دلم نا پووه شاده بوو

 

شادی ده لش نیه ن پوه به ی لی ده لیم  

 

ناژو

آذر۹۲

******************************* 

ترجمه :

دوست دارم همیشه شاد باشم ! شادی ست که دوست ندارد در دلم باشد

 

[ جمعه بیست و نهم آذر 1392 ] [ 22:54 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]


عاشق طنزم و بزرگ‌ترین آرزویم ، فقرزدايی از غم است .


در حوزه طنز،بیشتر به کاریکلماتور مهرمی ورزم که گاهی طنزکلمات ، بازی با کلمات و شوخی باکلمات هم نامیده میشود.
  برای اولین بار درمورد شهر م شعر طنزی در قالب (صنعت عكس يا قلب )مي نويسم   بي هيچ  ترديدي آنچه را از اطرافم ديده ام در اين لقوزنامه  راه داده ام شايد ناقص .اما خواستم كه شهر م رادر غم تنهايش كمي همراهي كنم  

لقوز نامه

شه‌مامه‌یش کیاس ميرزاي پاوه شار                       په‌رساش جه هه‌وڵي جه قه‌دیم چنار

واتش هه‌ی چنار چي بي ره‌نگه ني                          جـــه باسو پاوه‌ي تو بێ ده‌نگـــه‌ني


                                           خه‌ور مــــــه‌زاني؟ جـه پاوه شـــــــاري


                                           چێشش ســه‌ر ئومه‌ن بيه ردو رۆزگاري


   ئاغــــا ده‌ردو دڵ بێ نه‌هـــايه‌ته‌ن                           شكايه‌ت نيه‌ن ، يه حــــه‌كايه‌ته‌ن     
    

                                          هه‌ر جه لاي كه‌ليان تا بياوي میدان 


                                           تۆپو ئابشاره‌ن، سه‌نده‌لی و گۆڵدان


  مــيرزام نه‌ديه‌نت پارچو لــێواني                              چن زه‌ريف نـــريان گۆشه‌و مێداني


 جاده‌و ده‌رنيشه‌ي بێ ده‌نگ  و بێ باس                نه قاڵ نه ماشين ، نه ساخت و نه ساز


                                          ميرزام چه‌مت كه‌وت ئابشاره‌كان تۆ 


                                       چه‌ني شان نيه‌ینێ دو دو جـــه لاي يۆ

 

 هه‌وڵيت تازه ديه‌ن ؟! ئاوي قرمه‌ش مه‌ي                 جاي عه‌يش و نيشات قاوه خانه‌و چه‌ي


                                       هه‌وڵي سه‌ر سه‌وزه‌ن نه‌ويه‌ن بيابان 


                                        ناقش نه‌گيريان به ماسه و سيمان           

 

 مه‌يوه خۆ ويرت عمـــارتي سـان                            هه‌ر پاسه مه‌نه‌ن خاسشـان پارێزنان

 

   قـه‌ڵادزه، مێردۆك هه‌ر به‌رقه‌راره‌ن                       پاسه مـــه‌زاني ؟! پاوه ئا شـاره‌ن؟


                                       پاوه شــارێوه بێ عه‌يب و بــاسه‌ن


                                       بيمارستانش، مولــه‌قه‌ي خاسه‌ن     


 نه كه‌سه‌ي مه‌مرۆ نه گێرۆ  شه‌فا                        ده‌مـــو ده‌زگـــاي فه‌ره، دۆكتر و ده‌وا


                                   مـــه‌وان به ئعزام ئه‌و شارانه‌ي ته‌ر


                                  تا چــێ ئامارو  مه‌رگـــي نه‌لـۆ سه‌ر

 

 کـــه‌رگه بنیه‌وه‌‌ به جیاتی ماشين                          خیابانش چۆڵ  ، مه‌گر كه‌س ناشين ؟!


                            جه‌دوه‌ل به‌ندي و ساف بێ ده‌سه‌نازه‌ن


                                 بلوار و پاركينـــك  ، ئسفالتش تــازه‌ن


 نه‌ويه‌ن پیـــاده‌ره‌و ، پاســاژ و دوكان                     نه‌وره‌شيان قه ومي دكــــه و بازارچــــان  


                             هیچ که‌س جه م نمه‌وو جه فرمانداري!!


                                وه‌ڵات خه‌ريك و كــاسبي و كـــاري


يه‌ك جوانه ي به‌تال  يا بي كارنيه‌ن                         نمه‌زانو په‌ي چي مــه‌رزيچ وازبيه‌ن؟!

 

كۆڵ جه دانشگاه ، مه‌دره‌كشان گێرته‌ن                  وه‌ڵێ ئه‌ومه‌يشان كــار ئاماده بيه‌ن


                                ئاسوده خياڵي و په‌رو په‌شيـــوي


                         نه ‌دوود  ، نه مه‌شرووب ، ئه‌هلو  كتيـێوي


ميرزام ويمير يچ راش ئاسفالت كريا                      بنه ره تو تلــــه كابيني  زاوه‌لـــي نريا


  نه ديـــوار كيشيان ده‌ورو زه‌مينان                      نه بيه‌ن قرواني راو پوينه ي و كويسان


                                 ميرزام پاوه شــــار بيه ن شارستان  

                               امكانــــاتش هــــه‌ن فره‌و فـــــراوان             


ساڵۆنـه‌ی گه‌وره، نامێش سينه‌مان                    وه ش كریان ئاغه‌م  په‌ي كه‌یف و جـــوانان


                              پارك و ته‌فريحگاه ، چه ن شــــاربازي

                           شادي و سه‌رگه‌رمي كۆڵ جوانه‌ي رازي

 

بانگێش وام مه‌دان بێ قه‌وم و پارتي !                   جه كلاش ،  بێكاري ، تاكـــو خياتي


                               كۆڵ  په‌ي ئينه‌يه فه‌قه‌ت خه‌يره بدان


                                 وامـێ بێ به‌هره و بـــێ زامن مدان


 فه‌رهنگ نمه‌زاني چيشش سه‌ر ئامان          كۆڵ مانـــگه‌ي چاشتي  مه‌دۆ  مه‌عالمان


                                هه‌رچي ريوه‌ني  گروه ، كادۆ خه‌ير


                           مه‌دره‌سێ تازێ  به چه‌م نمه‌وان سه‌ير


سه‌بت و ئه‌حواڵي و سه‌بت و سه‌نه‌دان              كارێ مه‌وزان را بــێ عه‌يب و نقسان


                             ئداره و پوستی   ، نامه‌ت مه‌كيانو


                           ياواي مه‌قسه‌دش مه‌ر خودا بزانوو


 ئاوو فــازلاو ته‌سفيه خانه‌ش هه‌ن                  مه‌گر بي ئاوي جه دوريسان هه‌ن ؟! ؟؟؟


                             په‌رن مه‌نبه‌كــي جه ئـاوي هانان

 
                          لولێش کیشیه‌ینی  ، ئاوي هانه كوان

 

 ده فتـــر خانه‌كــي ، بێكــارو به‌تاڵ                    مشته‌ريشان نيه‌ن ئێساڵ په‌ي ئه‌و ساڵ


                             ته‌ڵاق و جيايي  ، خو نه‌ويه‌ن به باۆ


                            جياوازي ( ژني ) جه  حه‌ق و حساۆ


 نه ئه‌شغال و ، نه ماسه و سيمان                  نمه‌گنوت تۆ به چه‌م، گۆشه‌و جاده‌كان


                              ميرزام پاوه شار بیه‌ن به ئه‌ودان


                          بازارچه‌ي مه‌رزيش په‌ره‌ن جه مێمان

 

چننها چنن هۆتل ، چنن مسافرخانه                   نميــاوان  پۆره   ئه‌ر بـــانێ هانه


                          مسافرش هه‌ن  ريوه‌ي چنن جارێ


                          مــه‌سانان سه‌وقات ، مه‌وه‌ران بارێ


 ئاغه‌م  هه‌رزاني جه شـاري پاو ه                    پارچه ، كه لــه‌په‌ل ، قه‌وله‌مه‌و تاوه

 
تلوێزيۆن ،سي دي، كوليري گـازي                   خه‌يره‌شــان فرێنه  ، مشته‌ريچ رازي

 
                                 پــاوه جــاده‌كێش بیێنێ ئتــوبان


                             تا چه‌م مه‌نيه‌ي يۆ مياوي كرماشان

 

نه پێچ و خـه‌مي نه ده‌سه‌ن نــازه‌ي                نه خــراوه و به‌خيڵ ، نه له‌قوز بازه‌ي

 

 ميرزام هيچ خه‌مو تۆ  پاوه‌يت نه‌وو                ئانه ئم كــه‌ردم حكـــايت پـــه‌ي توو


                                                شاعر :ناژو  

 

[ چهارشنبه بیستم آذر 1392 ] [ 11:39 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

پيري

 

 

 

 

چه رمه ي قه ژه کانه م ماچو ، جوانيت   ته مامیان   

 

سفيدي موي سرم  بهم ميگه ، تمام شد دوران جوانی ات  

-------------------------------------------

ئايی نه كي  په نه  واتان !

چه رچه ش كوته ي ميا چه مان  

 

آينه بود كه  به من گفت ،

چروك شده پيشاني ات

 

ناژو

[ یکشنبه هفدهم آذر 1392 ] [ 22:6 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]
مرد ! ! !

وقتی بچه بودم پدرم می گفت :

هر زمان خودت به تنهایی توانستی بند کفشهایت را ببندی مرد شده ای!

اما بیایید ما به بچه هایمان بگوییم :

هر وقت توانستی بند کفشهای دوست داشتنی ات را خودت باز کنی و آن را به پا برهنه ای ببخشی آنگاه مرد شده ای!

[ پنجشنبه نهم آبان 1392 ] [ 13:39 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

 

زه نگو ته فریی ، حه ساره کیش له قه شیله که رده

ترجمه

زنگ تفریح ، حیاط را لگد مال کرد  

 

ناژو

[ چهارشنبه بیست و چهارم مهر 1392 ] [ 8:37 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

چند تا از کاربران و دوستان من از من در خواست کرده بودند که عکس های از شهر زیبایم رو وبلاگ بگذارم من دیدم در کنار این عکس ها مختصر معرفی که از شهرم تو وبلاگ دیگرم (مندران  به پاوه ) نوشته ام خالی از لطف نیست که اینجا بنویسم و کنار عکس های پاوه بگذارم

پاوه

پاوه دارای معماری منحصر به فردی است. محوطه جلوی خانه‌ها و پشت بام‌ها هر دو به عنوان پیاده رو استفاده می‌شوند. بافت معماری پاوه درزمانهای بسیار گذشته شکل گرفته است و خیابان‌های کوچک و پله‌های بسیار به هیچ وسیله نقلیه موتوری اجازه ورود نمی‌دهد. معماری پاوه در یک جمله توصیف می‌شود: حیاط ساختمان بالایی پشت بام ساختمان پایینی است. تعداد طبقات ساختمان‌ها معمولا تا دو طبقه می رسد

و بخاطر این نما پاوه را شهر هزار ماسوله نامیده اند

وجه تسمیه نام پاوه

سالیان سال است که می گویند نام پاوه از یکی از سربازان زمان یزگرد سوم برگرفته از پاو می باشد و عده ای نیز بر این معتقد هستند پاوه یعنی بر پا ایستاده که بنده نیز اطمینان را می دهم که معنای واقعی این نام شهر همان بر پا ایستاده و مقاوم است

زیبایی و تک و منحصر به فرد بودن نام شهر و معماری جدا و تک قدیمی شهر سر سختی و مقاومت را بیانگراست

شنیده بودم که حدودا در دهه ۳۰ و ۴۰ پاوه شهرداری مجوز ساخت و ساز در بافت زیر خیابان اصلی از میدان فلسطین (دره باسام )تا میدان شهدا را نمی داده و گفته که ساختمان سازی باعث می شود نمای اصلی شهر بر هم بخورد و آن همه زیبایی باغ و کوهها را نمی توان به راحتی دید و ۹۰ در صد مردم در محله های قدیمی و اصیل پاوه در سرده و میر آوا ، قلاخوان و کلیان و .....میزیسته اند

برگرفته از وبلاگ مه ندران به پاوه وبلاگ دیگر خودم

 

 

 

 

 

 


 

 

 

ناژو  اردیبهشت ۹۲

 

 

 

 

 

[ سه شنبه سی و یکم اردیبهشت 1392 ] [ 15:37 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]


مه زاندی په ی چی مه ش یو ، دل پیسه و به حریی بو؟؟؟؟؟؟؟ 


وه خته ی توه نی مه گنو لی ئاوه ی


په ی چه ن ساته ی موجه ش موزونه  

   په ی هه میشه ی گه م مه وو


 به لام تا قیامه ت بیخ و ده لو به حریه نه مه مانووه

 شکلک های محدثه
 گه رکمه ن پیسو ده ریایی بوو

 

یادم بشووه توه نانه ی که دریینه ی ده لی یم


 

هه رچه ن قورسی شان هه میشه نا سه رو دلی مه وه  

 

نــــاژو

[ سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1392 ] [ 13:20 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

 

روٌژی جیهانی زمانی دایکی پیروٌز بیت

 

۳ اسفند برابر با ۲۱ فوریه

 

روز جهانی زبان مادری گرامی باد

 

رو زوانه ی ئه دایی موارک بو

 

[ پنجشنبه سوم اسفند 1391 ] [ 23:5 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

نمایشگاه فرهنگ هورامان توسط دانش آموزان مدرسه

  •  

نمایشگاه 'فرهنگ هورامان' به مناسبت هفته وحدت در پاوه گشایش یافت

 

ما به مناسبت میلاد پیامبر اکرم حضرت محمد(ص)این نمایشگاه را بر پا کردیم و تا پایان اسفند ما ۹۱

در مدرسه پذیرای مهمانان و بازدید کنندگان هستیم

از زحمات تمام دانش آموزان عزیزم کمال تشکر و قدر دانی را دارم

ناژو نمایشگاه فرهنگ هورامان

زمستان ۹۱

 

[ دوشنبه نهم بهمن 1391 ] [ 22:42 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

 


 وه شــه ن ته ماشاي مـه نزه ري پاوه             وه شن ته مــــاشاش جه رينـــــگه نــاوه

وه شه ن كه شو كوش چه ني كوسارش             گل سوسه ن چنور فه سلـــي وه هارش

شنه وايش  وه شه ن دنگـــــــــو ژرژا                    شنو شــه مالــــي سو حو، و ويرگــــــا

وه شه ن تماشاي شــاري عارفــــــان                     مقــرگاو  شعـــرو ميرزاي قـــــارمــان

جه دوري پاوه كـــه س نه وه روگول                      وه شن تماشاي مه نزه ري پيــــــازدول

ته مــاشاش وه شه ن شاهو ئاتشـگاه                      ئيرو شوانيه و  ،  گــه لــــــو بيرگـــــاه

ماچي به هشته ن دشته كه ي ويميــر                      گـــورالــه زرديو ،ويرگــــــاي دلـــگير

وه شه ن تفريحگاي كه شانـــي پاوه                     وه شه ن ته مــاشاش جــه لا ره كــــاوه

هانـــه زليخــــا تا ته لان قه مـــــــر                       تفريگــاي كه ل ن، سي ملــــــه و باوه ر

كه ريسان كـــه رن دنگم نمياونـــوو                     بــه شــاري پــــاوه سلامم بيــــــــاونــو

كـــه نه لـــه دوره ن مه قر گاو ياران                    به لــــي شانه شين  پيسو كـــــول جاران

وه شه ن هانه ساو كـــه لارو ئاوه ش                   پوينه و مه لـه خور  ، پرشه ي هه تاوه ش

وه شه ن  مــاراني و گه زنيو مــه ران                     سه رده رو چـه مــه  ،  سي وه ر و  داران

پاوه شار وه شه ن شاري په لـــه كان                بديــه كويمكــــال  سوزي داره كــــــان

مه ره،‌ ده ره زيد ، پشته و قه لاخـوان                ســه راوي هولـــــــي و  ده رو ئاســـاوان

پاوه شار وه شن به رزه ن كه شو كوش             بوي عه تـــرو گـــولان چنورو شوبـــوش     

هامـــن و پـــاييز زمســـان و وهــــار               سيرانش وه شه ن كه شـــي پاوه شـــــار


 شهلا (ناژو) : وه هارو  1372

[ یکشنبه یکم بهمن 1391 ] [ 20:31 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

از میان دو واژه انسان و انسانیت...

اولی در میان کوچه ها ... و ...

دومی در لابلای کتاب ها سرگردان است...


(ویکتور هوگو)

[ سه شنبه هجدهم مهر 1391 ] [ 9:0 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

چه مه دانش په ر بی لیباسه ی ، تی کی ملافه شا پو پی چا

 ترجمه

چمدانش پر بود از لباس ، باچند متر ملافه راهی اش کردند

نــاژو

 

[ دوشنبه هفدهم مهر 1391 ] [ 8:43 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]
عکس های رویایی و زیبا از انعکاس تصاویر در آب www.taknaz.ir

ته ماشو ئاویم که رده  ، به ی  قسه عکسه یش وه سان

 ترجمه

 

به آب نگاه میکردم ، فوران از من عکس گرفت    

ناژو

[ پنجشنبه سیزدهم مهر 1391 ] [ 10:46 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]
گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

 

      پالاو فه قیری ئه نده ویژیش ئاسیره  ، ده مش ده ریا

ترجمه

کفش فقیر خسته از خمیازه  ، دهانش باز شد

 

ناژو

بخیه ی کفش هایم اگر دندان نما شد ، عیبم مکن

که میخندد بر ، هرزه گردیهای من

صائب تبریزی  

 

[ چهارشنبه دوازدهم مهر 1391 ] [ 11:57 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]

 

 

هه واو پــایــیزی چه نی ده رختی جنگ شه ن ، گه لا مه ریزنو   

ترجمه

هوای پاییزبا درخت سر جنگ داره ، برگ خزان میکنه

 

*************************

 

به شو رنگ و ئازیه تی،  ره شه ن

 

ترجمه

 

سهم رنگ عزا ، مشکی است

 

 

نــــاژو پاییز ۹۰

 

[ یکشنبه نهم مهر 1391 ] [ 10:42 ] [ شهـلا صـــادقـــی ]
درباره وبلاگ

شروع يك روز نو مبارك

و شين، ش .ش حرف آغاز شادي است آنجا كه نام كوچك من آغــــاز شد

حكايت است كه روز 1 بهمن هزار و سيصد و ... در ديار سرسبز هورامان چشمم به جمال دنيا باز شد، هميشه كوههاي سربه فلك كشيده اي را كه زنجير وار شهرم را زنداني كرده اند در مصرع هاي شعرم جا مي كنم
عاشق طبيعت هستم ، بهار را به خاطر سرسبزي و خوش رنگي و زنده شدن دوباره طبيعت دوست دارم و خزان پاييز را به سفيدي و بي روحي زمستان ترجيح مي دهم ،
در هر زمان و هركجاي دنيا كه باشم از طبيعت اطراف لذت مي برم.
رشته ي تحصيلي ام علوم اجتماعي است با زبان مادريم هورامي وگاهي با زبان فارسي
مي نويسم
لازم به ذکر است تمام نوشته هایی که با نام ناژو به پایان می رسند دست نوشته های اینجانب می باشند


عاشق طنزو شادي ام و بزرگ‌ترین آرزویم ، فقرزدايی از غــــــــم است

مرحوم گل آقا می گفت : يك زبان دارم دوتا دندان لق ........ مي زنم تا زنده هستم حرف حق


shamal1379@gmail.comجيميل من


امکانات وب